Starodawne samochody – Mille Miglia - Ferrara Także w tym roku, 15 maja, wyścig najsłynniejszych na świecie samochodów starodawnych, Mille Miglia (Tysiąc Mil), przejedzie przez Ferrarę. Poza wspaniałymi samochodami nie zabraknie zaszczytnych gości. Impreza nie do przegapienia. Informacje: +39 030 280 036
Od Mesola do ujścia Padu Volano – trasa licząca 41 km Trasa zaczyna się od Mesola, miasteczka, które rozwinęło się wokół Zamku Estense, budynku skonstruowanego przez Alfonso II po koniec XVI wieku. Ta pokaźna w swoich rozmiarach posiadłość wznosiła się na brzegu przestronnego lasu, w którym w odległych czasach organizowano polowania. Długo wierzono, że zamek ten służył tylko do zabaw i uciech, ale ostatnie studia nad historią tego regionu zakładają, że Książe planował stworzyć z tego miejsca punkt podparcia dla nowego miasta i portu. Projekt niestety napotkał wiele przeszkód od strony Wenecji i w konsekwencji, razem z końcem rządów rodziny Estense w 1598 roku, został zawieszony. Dziś zamek jest siedzibą Centrum Nauki o Środowisku.
Z Mesola obieramy drogę w stronę Santa Giustina, gdzie napotykamy interesujący obszar leśny. Dalej śledzimy znaki drogowe, które wiodą nas do Torre dell’Abate, wielkiej konstrukcji, która odgrywała niegdyś podwójne zadanie: wieży obronnej oraz, ze względu na swoje połączenie z terenami księcia Alfonso d’Este poddanymi zmeliorowaniu, służyła jako śluza.
Dalej docieramy do regionu Bosco Mesola i do wejścia Gran Bosco, lasu liczącego 1061 hektarów, ostatniej części imponującego niegdyś boru, które do późnego okresu epoki odrodzenia pokrywało cały nadbrzeżny obszar księstwa Ferrary. W 1490 roku teren ten wykupił Ercole d’Este, po czym przekształcił je w ogromny obszar przeznaczony do łowiectwa, odpowiednio chroniony i od nowa zapełniony florą, która w tamtym czasie zdążyła już prawie całkowicie w tych regionach zaniknąć. Wśród najciekawszych gatunków warto wymienić jelenia, pierwotnie występującego na tych terenach, oraz daniela, sprowadzonego przez rodzinę Estense.
Od Bosco Mesola, przemierzając drogi podrzędne, równoległe do drogi krajowej Romea, docieramy do wspaniałej Abbazia di Pomposa, historycznej siedziby grupy zakonników, która utworzyła się około VII wieku, i której lata najwyższego splendoru sięgają wieku XI i XII. Z opactwa zachowało się kilka budynków, wśród nich il Palazzo della Ragione, przepiękna dzwonnica kościelna i przede wszystkim kościół, wszystkie wchodzą w skład jednych z najbardziej znamienitych zabytków sztuki romańskiej, włoskiej i europejskiej. Wewnątrz kościoła zachowały się cenne freski ręki licznych artystów, wśród których szczególnie odznacza się imię artysty Vitale z Bolonii. Bardzo cenna jest też podłoga, podzielona na trzy części, każda pochodząca z innej epoki. Najważniejsze freski przechowuje się w auli kapitulnej i w refektarzu.
Krótki odcinek drogi, który biegnie za opactwem, prowadzi do Volano, wzdłuż brzegu kompleksu Valle Bertuzzi (Lagun Bertuzzi) po prawej stronie, po lewej zaś wzdłuż terenów zmeliorowanych Valle Giralda (Laguny Giralda) oraz Oasi delle Valli di Canneviè (oaza Lagun Canneviè) oraz Porticino.
Docieramy wreszcie do centrum Volano, gdzie rozpościera się nadmorski, rozległy las sosnowy. Stąd możliwe jest dokończenie trasy pieszo, zaczynając szlak od śluzy Padu Volano, idąc wzdłuż Scannone, czyli wąskiego pasma ziemi ułożonego przy ujściu rzeki i poprzez pierwsze rozgałęzienia prowadzące do morza, możliwe jest też dojście do plaży Lido di Volano.
Przed samym wjazdem do Volano znajduje się droga prowadząca do Taglio della Falce, na samym obrzeżu Gran Bosco, skąd można z przyjemnością podziwiać wspaniały widok na Sacca di Goro. Z Volano znowu obieramy panoramiczną drogę Acciaioli, która cały czas biegnie po wschodniej stronie wzdłuż wielkiej Laguny Bertuzzi, późnym popołudniem jej widok jest wyjątkowo zachwycający, kiedy promienie słońca ożywiają kolory wody, mierzeje wypełnione piaskiem, i roślinność, tworząc charakterystyczne refleksy światła. Nierzadko zaskoczą nas odgłosy ptaków skupiających się w gęstych grupach, szczególnie będą to czaple i kilka razy w roku także czerwonaki. Po drugiej stronie jawi się lustro Lago delle Nazioni (Jeziora delle Nazioni) z szerokim zagłębiem wykorzystywanym do sportów wodnych, nad brzegiem którego znajduje się Delta, hodowla dzikich koni i byków. Na południu droga Acciaioli zapuszcza się w głąb wsi i biegnie wzdłuż centrów kąpieliskowych Lido delle Nazioni, Lido di Pomposa i Lido degli Scacchi, gdzie na uwagę zasługują rozległe plaże i ich nowoczesne wyposażenia. Trasa wiedzie nas wreszcie do Porto Garibaldi, miejscowości zaistniałej już w XII wieku, której piękna plaża, malowniczym kanał będący też portem, i liczne restauracje specjalizujące się w daniach z owoców morza współtworzą niepowtarzalny urok tego miejsca.