System rządów rodziny Estense doprowadził do zubożenia ludności, wprowadzając kontrolę ekonomiczną nad wydobywaniem soli, prawem do rybołówstwa a także wykorzystywaniem lasów. W XVII i XVIII wieku na zlecenie legatów papieskich wzniesiono kilka kościołów i pomników, które do dziś tworzą charakterystyczny obraz miasta. W XX wieku wiele terenów lagun zostało zmeliorowanych i złączonych ze stałym lądem, ale nadal stare miasto pozostawia swoje nietknięte, oryginalne oblicze, poprzecinane siecią kanałów, których brzegi połączone są mostami z cegły.
Do zobaczenia jest wiele ciekawych budynków: kościół Carmine, kościół Rosario, kościół Santa Maria in Aula Regia, do którego przyłączone jest Muzeum Mariano Współczesnej Sztuki Sakralnej, dalej warto zobaczyć Duomo di San Cassiano, portyk Mercanti, dawny szpital San Camillo, krużganek arkadowy Kapucynów i Pałac Bellini, centrum kulturalne i ekspozycyjne. W pobliżu szesnastowiecznej Pescheria (sklepu rybnego) wznoszą się słynne Trepponti (trzy mosty), które są symbolem miasta.
Z Comacchio wyjeżdżamy w kierunku zachodnim, podążając ulicą Spina w stronę Ostellato i po przebyciu trasy liczącej około 1 km zbaczamy z głównej drogi, aby dotrzeć do mostu prowadzącego do Valle Pega, miasta, w którym prace melioracyjne zakończyły się dopiero w 1957 roku.

Dalej jedziemy wzdłuż kanału Fattibello aż do Casona Foce, gdzie mieści się Muzeum Lagun. Jest to zachwycające miejsce, z którego Comacchio jawi się jako miasto jeszcze zdominowane przez wodę i jej laguny, odcinające się na horyzoncie w środku błękitnych dolin wodnych. Pieszo bądź statkiem, przebywamy trasę między wodą a ziemią, zanurzeni w zachwycającej atmosferze: poza lokalną fauną i florą możemy tu zwiedzić siedemnastowieczne budki do przechowywania ryb i sprzęt do łowienia węgorzy. Z Casone Foce obieramy małą dróżkę, która biegnie wzdłuż laguny północnej aż do osiągnięcia Valle Zavelea, wilgotnego terenu, dzisiaj słodkowodnego, pozostałość dawnego, większego obszaru słonowodnego, dzisiaj jest oazą ochrony fauny. Podążamy następnie wzdłuż drogi Argine Agosta, która prawdopodobnie idzie odcinkiem starej drogi rzymskiej łączącym Rawennę z Adria. Z wyżyny drogi można podziwiać wyjątkowy widok największych lagun, których nie ruszyły prace melioracyjne (9.600 ha), z tego miejsca zdają się osiągać wielkością obszary morza.
Przebywając niewielki kawałek drogi przed Anita, kierujemy się w lewą stronę i docieramy do obwałowania Renu, skąd można podziwiać widok na długi półwysep Boscoforte, obszar przyrody chronionej, powstały w wyniku wyjścia na powierzchnię łańcucha wydm w epoce Etrusków. Od wejścia do półwyspu Boscoforte podążamy wzdłuż białej dróżki, która biegnie nad obwałowaniem Renu. Po lewej stronie rozciągają się spektakularne widoki na lagunę Valle di Lido di Magnavacca. Następnie docieramy do odrestaurowanego domu, który kiedyś gościł w swych wnętrzach Giuseppe Garibaldiego, a wzdłuż brzegu laguny rozciąga się w tym miejscu rozległy pas zarośli trzcinowych.
Nieco naprzód, po minięciu szerokiego zakola rzeki, po prawej jej stronie, łatwo dostrzec śluzę Renu, natomiast z lewej strony laguna graniczy z wilgotnymi trawami i zaroślami tamaryszku i głogu.
Podczas drogi powrotnej z Comacchio do Lidi należy ze szczególną ostrożnością minąć odcinek ruchliwej drogi krajowej Romea.