Kontynuując wyprawę wzdłuż ulicy Comacchio, aż do miejscowości Cona, kierujemy się dalej w stronę Gualdo i stamtąd docieramy do Vaghezza, jednego z najstarszych centrów regionu Ferrary. W czasach imperium rzymskiego wspomniana miejscowość była stolicą regionu, w epoce średniowiecza znajdowała się tutaj ważna siedziba biskupów aż do przeniesienia katedry do Ferrary w VII wieku. Na szczególną uwagę zasługuje kościół San Leo, w którym mieści się średniowieczny sarkofag świętego patrona. Równie interesująca jest strefa archeologiczna, największa ze wszystkich wykopalisk archeologicznych w regionie Ferrary, sięgająca czasów od I do III wieku naszej ery. Pomimo ogrodzenia jest dobrze widoczna z drogi. Voghezza leży bardzo blisko Voghiera, miejscowości usytuowanej wzdłuż rzeki Sandolo, dawniej ramię delty średniowiecznej rzeki Pad, które rozwinęło się w XVI wieku i łączyło wciąż istniejące dwie odnogi Padu: Pad Volano i Pad Primaro. Oba miasta, Vaghezza i Voghiera dzieli tylko wielki park o bogatej roślinności, będący częścią posiadłości willi Massari-Primaro, teraz pod nazwą Mazzoni (XVIIIwiek), przeznaczona była jako rezydencja legatów papieskich Ferrary.

Zaraz za ostatnimi domkami miasteczka Voghiera wyłania się wielki czworobok jednej z największych budowli renesansowych, Delizia di Belriguardo, wzniesionej w 1435 roku według woli Niccolò III d'Este, dziś w jej wnętrzach mieści się Muzeum Archeologiczne. Dalej kierujemy się w stronę osady o nazwie Runco, aż dojeżdżamy do rolniczej miejscowości Gambulaga, w której wznosi się imponujący swoją wielkością kościół parafialny z XVIII wieku o nazwie Delizia del Verginee, przypominający zamek w miniaturze, znany też jako rezydencja sławnej Laura Dianti, kochanki księcia Alfonso I d’Este.
Dalszym ciągiem naszej podróży jest Sandalo, gdzie odwiedzamy kościół parafialny San Michele, charakterystyczny dla epoki romantyzmu, następnie docieramy do Portomaggiore. Nazwa tej miejscowości, podobnie jak innych dwóch niedaleko położonych Portoverrara e Ripapersico, upamiętnia dwie zanikłe już dziś rzeki, które umożliwiały przemieszczanie się po terenach, na których dzisiaj rozpościerają się żyzne ziemie Portomaggiore.
Portomaggiore jest ważną i wysoko zaludnioną osadą, która już w XV wieku liczyła więcej niż tysiąc mieszkańców. Swoje tak duże znaczenie zawdzięcza strategicznemu położeniu w samym środku gęsto usianej sieci wodnej. Ze swojej bogatej historii pozostało niewiele śladów, ponieważ również i to miasto dosięgły szkody spowodowane działaniami podczas II wojny światowej, świadectwa historii miasta pozostały jednak pod ziemią i wiele z nich wychodzi na światło dzienne podczas wykopalisk, często tych przypadkowych, bardziej niż typowo archeologicznych.