| |
|
| Fietstoerisme |
| |
|
De gebieden van Lucrezia
Route van Ferrara naar Cento – ong. 42 km.
Van het Castello Estense, over de via Bologna, linksaf in via Putinati, door de wijk San Luca heen komt men op een rijk bouwland, waar ooit het moeras de overhand had. In Torre Fossa, waar in het verleden een vesting de wacht hield op het rivierverkeer, gaat men richting San Martino. Net langs de elegante, parochiale kerk uit de achttiende eeuw komt men op een splitsing, daarop gaat men rechtsaf, steekt de rijksweg 255 over en volgt de via Navigazione.
Aan de rechterkant verschijnt tussen de boomgaarden en de landhuizen de Torre dell’Uccellino uit de XIIIde eeuw, in het verleden gebruikt als wachtpost op de grens tussen Ferrara en Bologna. Hier gaat men rechtsaf op de via Imperiale, een heel lange en bijna geheel rechtlijnige verkeersader. Deze ligt langs een grens die begin 500 door het Senaat van Bologna en de Hertog Ercole d’Este de eerste vastgesteld is. Uiteindelijk komt deze lange weg uit in Poggio Renatico.
Het voornaamste plein wordt gedomineerd door de imposante neogotische kerk van San Michele, gebouwd in 1907. Niet ver daar vandaan staat Il Castello dei Lambertini (XV - XVII eeuw) vroeger eigendom van grootgrondbezitters, tegenwoordig in gebruik als gemeentehuis. Richting San Carlo komt men een platteland rijk aan landhuizen “alla Bolognese”, typische van het gebied van Bologna, met een kenmerkend vierkante plattengrond en de bijbehorende arcadehooischuur tegen. Aan de linker kant, op een paar honderd meter afstand van de straat, is de groene dijk van de Rijn zichtbaar. Na enkele kilometers gaat men linksaf richting Chiesa Nuova en daarna rechtsaf richting Sant’Agostino. Het is mogelijk om op de dijk te klimmen en vanuit hier het landschap te bewonderen: aan de ene kant het keurige bouwland en aan de andere kant bosrijke verdronken landen. De dijk is niet als fietsenpad ingericht, daarom wordt deze variant van de route alleen aan diegene die van een adequate uitrusting in bezit zijn aangeraden. |
| |
 |
In Sant’Agostino wordt het vestrekken van de tijd bijgehouden door de klok en de meridiaan van de kerktoren die zich ver boven het dorp uitstrekt.
Niet ver hier vandaan bevindt zich het uitgestrekt groen gebied van het Bos della Panfilia, beroemd om de groei van witte truffel. In het nabije Dosso kunnen autoliefhebbers het Polifunctionele Centrum Lamborghini bezoeken, waar vele modellen van dit bekende merk staan uitgestald. Vanuit hier leidt de route naar Buonacompra en Cento, daar waar de gebieden nog aan de naam van Lucrezia Borgia verbonden zijn. De prinses schonk deze gebieden als bruidsschat voor het huwelijk met haar derde man, Alfonso d’Este, kroonprins van het hertogdom Ferrara.
Richting Pilastrello komt u nader tot het platteland op de grens tussen Ferrara en Modena, hier aan de rechterkant liggen de ruïnes van Torre Spada, antiek voornaam verblijfplaats. Deze weg kruist zich met de provinciale weg ter hoogte van Corporeno, waar, in de Kerk van San Giorgio, nog waardevolle kunstwerken bewaard zijn.
Vanuit hier bereikt men Cento, belangrijk historisch centrum op de grens tussen drie provincies. Ook toen Cento aan het einde van de XII eeuw onder de heerschappij van de bisschop van Bologna was, behield hij zijn onafhankelijkheid. |
Getuigen van de onafhankelijkheid van de bewoners van Cento is de ‘Partecipanza’, de deelname, een manier waarop het land om beurten verdeeld werd door grootgrondbezitters. Deze gewoonte is in de middeleeuwen ontstaan en is tegenwoordig nog steeds van kracht.
Paus Alesandro VI Borgia schroomde niet toen hij in 1502 Cento en het nabije Pieve weg rukte van de Bolognese kerk om deze aan de familie Este te schenken tijdens de overeenkomsten voor het huwelijk tussen zijn dochter Lucrezia en Alfonso d’Este. In Cento is Giovan Francesco Barbieri geboren, ook wel ‘Il Guercino’ genoemd, een van de meesters van de Italiaanse schilderkunst van de XVII eeuw. |
|
|
| |
|
|
|
